Edukacja w czasach głupoty

Słowa kluczowe: czwarta fala, społeczeństwo postnaukowe, edukacja emancypacyjna, społeczeństwo sieci, wychowanie obywatelskie

Abstrakt

Celem eseju jest określenie szans poszczególnych typów edukacji w pokonaniu społeczeństwa głupoty.  Powszechnie pojawiające się zwątpienie intelektualistów w edukację związane jest z medialnie przerysowanym obrazem najważniejszych  braków w tym zakresie.  Autor zwraca uwagę na kilka podstawowych obszarów i prawidłowości, od których należy rozpocząć odbudowę zaufania do edukacji oraz zmiany w najnowszej koncepcji kształcenia człowieka.  Artykuł koncentruje się na omówieni u sposobu tworzenia nowej siatki wartości autotelicznych w edukacji, budowaniu szacunku w zdrowym procesie komunikacji włączającej, a także roli nauki oraz nowych społeczności w tworzeniu podstaw edukacyjnych społeczeństwa przeciwstawiającego się głupocie.

Biogram autora

Aleksander Kobylarek, Instytut Pedagogiki, Uniwersytet Wrocławski Ul. Dawida 1, 50-527 Wrocław, Polska

Doktor w zakresie nauk humanistycznych, adiunkt  w Instytucie Pedagogiki Uniwerystetu Wrocławskiego. Kierownik UTW w UWr w latach 2006-2016. Autor ponad 100 publikacji naukowych, w tym artykułów, książek i rozdziałów w książkach. Redaktor naczelny czasopism "Journal of Education, Culture and Society", oraz "Ogrody Nauk i Sztuk". Opiekun koła naukowego Variograf i promotor młodych talentów naukowych.

Bibliografia

Baran, B. (2003). Postmodernizm i końce wieku. Kraków: Inter Esse.

Baudrillard, J. (1994). Simulacra and Simulation. University of Michigan Press .

Bauman, Z. (1998). Prawodawcy i tłumacze. Warszawa: IFIS PAN.

Berne, E. (2007). W co grają ludzie. Psychologia stosunków międzyludzkich. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Błaszczyński, K. (2013). Zmierzch bogów – o zasadnościlikwidacji habilitacji i profesury wPolsce i krajach europejskich. Ogrody Nauk i Sztuk(3), strony 54-63.

Burszta, W. J. (1998). Antropologia kultury. Poznań: Zysk i S-ka.

Castells, M. (2009). Siła tożsamości. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Collins, H. (2018). Czy wszyscy jesteśmy ekspertami? Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Furedi, F. (2014). Gdzie się podziali wszyscy intelektualiści. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Harwas- Napierała, B. i Trempała, J. (2004). Psychologia rozwoju człowieka - część 2. Charakterystyka okresów życia człowieka. Warszawa: PWN.

Huntington, S. P. (2018). Zderzenie cywilizacji i nowy kształt ładu światowego. Poznań: Zysk i S-ka.

Jashapara, A. (2014). Zarządzanie wiedzą. Warszawa: PWE.

Keyes, R. (2017). Czas postprawdy. Nieszczerość i oszustwa w codziennym życiu. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Kobylarek, A. (2002). Uniwersytet-zarys ewolucji idei podstawowej. Nauka i Szkolnictwo Wyższe(1), strony 90-100.

Kobylarek, A. (2009). Kompetencje komunikacyjne w systemie umiejętności nauczyciela akademickiego. W K. Błaszczyk, M. Drzewowski i W. J. Maliszewski, Komunikacja społeczna a zarządzanie we współczesnej szkole (strony 334-342). Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.

Kobylarek, A. (2016). Seven cardinal sins of science. Journal of Education Culture and Society(2), strony 5-8.

Kobylarek, A. (2016a). Uniwersytet wobec konieczności paradygmatycznej zmiany. Wrocław: Argi Druk.

Kobylarek, A. (2017). The Polish Humboldtian University in the Face of Paradigmatic Change. Newcastle upon Tyne: Cambridge Scholars Publishing.

Krimsky, S. (2006). Nauka skorumpowana. O nieczystych związkach nauki i biznesu. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.

Kruszewski, K. (2019). Sztuka nauczania. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Spitzer, M. (2019). Jak uczy się mózg. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Szmatka, J. (2018). Małe struktury społeczne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Opublikowane
2019-08-14
Jak cytować
[1]
Kobylarek, A. 2019. Edukacja w czasach głupoty. Ogrody Nauk i Sztuk. 9, 9 (sie. 2019), 11-20. DOI:https://doi.org/10.15503/onis2019.11.20.
Dział
Artykuł wprowadzający