Kultura filmowa jako przestrzeń uczenia się

  • Agata Natalia Chmielarz Instytut Pedagogiki,Uniwersytet Wrocławski, pl. Uniwersytecki 1, 50-137 Wrocław
Słowa kluczowe: film, kultura filmowa, edukacja filmowa, kultura popularna, edukacja nieformalna, edukacja pozaformalna, edukacja kulturalna, media w edukacji

Abstrakt

Teza: Głównym założeniem artykułu jest fakt, że kultura filmowa, jako część kultury popularnej jest przestrzenią wielu szans edukacyjnych i socjalizacyjnych.

Omówione koncepcje: W artykule dokonałam rozróżnienia terminów „kultura popularna” i „kultura masowa” oraz scharakteryzowałam je jako przestrzeń uczenia się i socjalizacji. Przetoczyłam koncepcje sztuki filmowej, jako jednego z mediów masowych i opisałam tego konsekwencję. W końcu przeanalizowałam jak może wyglądać edukacyjny odbiór sztuki filmowej.

Wnioski: Przetaczane przeze mnie w artykule koncepcje jasno dowodzą zasadności traktowania zarówno kultury popularnej, jak i kultury filmowej, jako pełnoprawnej i niezwykle atrakcyjnej przestrzeni uczenia się.

Biogram autora

Agata Natalia Chmielarz, Instytut Pedagogiki,Uniwersytet Wrocławski, pl. Uniwersytecki 1, 50-137 Wrocław

studentka

Bibliografia

Anioł J., (2016). „Gorsza” i „lepsza” popkultura. O „kłopotliwych” obszarach kultury popularnej w perspektywie pedagogiki krytycznej W: W. Jakubowski (red.) Pedagogika kultury popularnej- teorie, metody i obszary badań, (ss. 99), Kraków: Impuls.

Bobiński, W. (2011). Teksty w lustrze ekranu. Okołofilmowa strategia kształcenia literacko-kulturowego. Kraków: Universitas.

Bordwell, D. (1993). Tworzenie znaczenia. W: W. Godzic (red.), Interpretacja dzieła filmowego. Antologia przekładów (ss. 13-14). Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagielońskiego.

Chmielarz, A. (2016). Kultura filmowa jako przestrzeń uczenia się. Uniwersytet Wrocławski: nieopublikowana praca licencjacka.

Depta, H. (1975). Film i wychowanie. Warszawa: Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne.

Eco, U. (2010). Apokaliptycy i dostosowani . Warszawa: W.A.B.

Goban-Klas, T. (2006). Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu. Warszawa: Wydawnictwo PWN.

Godzic, W. (1996). Oglądanie i inne przyjemności kultury popularnej. Kraków: Universitas.

Gwóźdź, A. (2003). Obrazy i rzeczy, film między mediami. Kraków: Universitas.

Gwóźdź, A. (2010). Pogranicza audiowizualności. Kraków: Universitas.

Heartbreaker. Pobrane z: www.filmweb.pl/film/Absolwent19671042/discussion/O+czlowieku%2C+ktory+nie+wiedzial+czego+chce...,768519, (11.11.2015).

Jakubowski, W. (2006). Dzisiejsze czasy  edukacja wobec przemian w kulturze współczesnej. Kraków: Impuls.

Jakubowski, W. (2005). Zamiast wstępu, W: W. Jakubowski (red.) Media. Kultura popularna. Edukacja (ss. 10-11). Kraków: Impuls.

Jakubowski, W. (2012). Sztuka filmowa jako miejsce uczenia się, W: W. Jakubowski (red.), Kultura jako przestrzeń edukacyjna. Współczesne obszary uczenia się dorosłych (ss. 117). Kraków: Impuls.

Jakubowski, W. (2011). Edukacja w świecie kultury popularnej. Kraków: Impuls.

Kaszkowiak, Ł. (2016). Popkultura jako forma interakcji na przykładzie Wrocławskiego Funklubu Gwiezdnych Wojen. Ogrody nauk i sztuk (6), 186-196. DOI: 10.15503/onis2016.186.196.

Gajda, J. (2010), Media w edukacji. Kraków: PWN.

Kiwior, W. (2014). Edukacyjne i socjalizacyjne aspekty kultury popularnej. Fascynacje literackie młodego pokolenia, „Ogrody nauk i sztuk” (4), 128-140.

Kluszczyński, R. W. (2001), Przestrzeń wirtualna i kino. W: Z. Rosińska (red.), Blaustein. Koncepcja odbioru mediów (ss. 127). Warszawa: Prószyński i S-ka.

Konieczna, E. (2016) Senior w kulturze filmowej. W: W. Jakubowski (red.), Pedagogika kultury popularnej – teorie, metody i obszary badań, (ss. 211-212). Kraków: Impuls.

Kubicka, D., Kołodziejczyk, A. (2007). Psychologia wpływu mediów. Wybrane teorie, metody, badania (ss. 22). Kraków: Impuls.

McLuhan, M. (2004). Zrozumieć media. Przedłużenie człowieka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne.

McQuail D., (2008). Teoria komunikowania masowego. Warszawa: PWN.

Melosik, Z. (2008). Mass media i przemiany kultury współczesnej W: B. Siemieniecki (red.) Pedagogika medialna, (ss. 118-120). Warszawa: PWN.

Ostaszewski, J. (1999). Film i poznanie. Wprowadzenie do kognitywnej teorii filmu. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Pawlovsky. Pobrane z: www.filmweb.pl/film/Lokator19767194/discussion/Mam+pytanie,2641059, (11.11.2015).

revar1, http://www.filmweb.pl/film/Moon2009473111/discussion/O+co+chodzi,2703367, (11.11. 2015). [5] http://www.nhef.pl/ (01.04.2016).

Skowronek, B. (2007). Konceptualizacje filmu i jego oglądania w języku młodzieży. Studium kognitywno-kulturowe. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej.

Spychalska-Kamińska, J. (2012). Znaczenie idoli w rozwoju tożsamość młodzieży w okresie wczesnej adolescencji, W: A. Gromkowska – Melosik (red.) Tożsamość w społeczeństwie współczesnym: pop – kulturowe [re]interpretacje, (ss. 199-200). Kraków: Impuls.

Opublikowane
2017-07-16
Jak cytować
[1]
Chmielarz, A. 2017. Kultura filmowa jako przestrzeń uczenia się. Ogrody Nauk i Sztuk. 7, 7 (lip. 2017), 213-221.
Dział
DOŚWIADCZENIE