Ujęcia apolityczności Policji

  • Katarzyna Amrozy Wydział Politologii i Studiów Międzynarodowych Uniwersytet Mikołaja Kopernikaul. Batorego 39L87-100 Toruń
Słowa kluczowe: apolityczność, apartyjność, neutralność polityczna, polska Policja, grupy dyspozycyjne, grupy mundurowe

Abstrakt

Cel badań: Celem badań przeprowadzonych w ramach tematu jest zaprezentowanie powszechnego rozumienia pojęcia apolityczności oraz skonfrontowanie go z podejściem naukowym. Umożliwi to podjęcie na nowo dyskusji o polityczności służb, nie tylko w kontekście Policji.

Metodologia: Zasada apolityczności została zbadana metodą analizy źródeł pierwotnych oraz wtórnych.

Wyniki badań: Potoczne rozumienie zasady apolityczności, zwłaszcza w kontekście grup dyspozycyjnych, można ocenić jako niewystarczające. W artykule apolityczność Policji została ukazana poprzez pryzmat pięciu ujęć: historycznego, formalnoprawnego, politologicznego, socjologicznego oraz etycznego. 

Biogram autora

Katarzyna Amrozy, Wydział Politologii i Studiów Międzynarodowych Uniwersytet Mikołaja Kopernikaul. Batorego 39L87-100 Toruń

magister, współpracownik

Bibliografia

Akty prawne

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. 1990 nr 30 poz. 179).

Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. 2010 nr 79 poz. 523).

Teksty źródłowe

Pasztelańska, J., Pasztelański R. (2016). Policjanci. Za cenę życia. Kraków: Znak Horyzont.

Opracowania

Maciejewski, J. (2014). Grupy dyspozycyjne: analiza socjologiczna. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Misiuk, A., Rajchel, K. (red. nauk.). (2001). Podstawy organizacji i zarządzania. Szczytno:

Wydawnictwo Wyższej Szkoły Policji.

Opaliński, B., Rogalski, M., Szustakiewicz, P. (2015). Ustawa o Policji. Komentarz. Warszawa: Wydawnictwo C. H. Beck.

Semmler, P. (2013). Apolityczność jako element kształtujący autorytet Policji. Analiza na przykładzie rozwiązań polskich, czeskich, słowackich i węgierskich. W: M. Hermanowski, S. Weremiuk, Autorytet w Policji. Poznań: Wyższa Szkoła Umiejętności Społecznych.

Sokołowski, T. (1996). Apolityczność i apartyjność. Podstawy prawne udziału żołnierzy w życiu

publicznym. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.

Tokarczyk R. (2011). Etyka prawnicza. Warszawa: LexisNexis Polska.

Tuliszka, J. (2003). Etyka. Wybrane problemy. Podręcznik dla policjantów. Słupsk: Wydawnictwo Niebieski Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów Szkoły Policji.

Wiszowaty, E. (2014). Etyka policji: między prawem, moralnością, a skutecznością. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Literackie ŁG.

Czasopisma

Otrębski, M. (2008). Apolityczność policji. Nakaz prawny czy zobowiązanie moralne władzy

państwowej?. Bezpieczeństwo. Teoria i praktyka. Numer specjalny: Moralne problemy bezpieczeństwa, s. 9.

Źródła internetowe

Kodeks etyki funkcjonariusza CBA. (2016). Pobrano z: http://antykorupcja.gov.pl/ak/import/kodeksy-etyczne/3402,dok.html?poz=2.

Nowy szef policji oskarża: „Bizancjum” w KGP. Poprzednik odpowiada. (2016). Pobrano z: http://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/spor-szefow-policji-o-nieprawidlowosci-w-kgp,610774.html.

Opublikowane
2017-07-16
Jak cytować
[1]
Amrozy, K. 2017. Ujęcia apolityczności Policji. Ogrody Nauk i Sztuk. 7, 7 (lip. 2017), 111-116.