Film Klasa Laurenta Cantenta w świetle prądów i kierunków współczesnej pedagogiki

  • Piotr Paweł Pomostowski Instytut Filmu, Mediów i Sztuk Audiowizualnych Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu ul. Fredry 10, 61-701 Poznań
Słowa kluczowe: pedagogika, rekonstrukcjonizm, globalizm, wielokulturowość, szkoła, performans, improwizacja, Klasa

Abstrakt

Teza. Film Klasa poprzez rezygnację z klasycznej filmowej narracji staje się „papierkiem lakmusowym” samej rzeczywistości. Eksperyment psycho-społeczny ukazany w formie filmu ujawnia bolesne zderzenie współczesnych teorii pedagogicznych z zarejestrowaną okiem kamery szkolną quasi-rzeczywistością, w której możemy dojrzeć dynamicznie zachodzące procesy i przemiany społeczne w mikroskali.

Omówienie koncepcji. Autor artykułu odwołuje się do takich kierunków i prądów współczesnej pedagogiki jak rekonstrukcjonizm, globalizm i edukacja międzykulturowa, a następnie zestawia je z filmem rozumianym jako tekst kultury, odzwierciedlający bolączki współczesnego społeczeństwa. Sporo uwagi poświęcono metodom formalnym, jakimi posłużono się w omawianym obrazie (performans, improwizacja) oraz ich wpływowi na ostateczny kształt dzieła.

Wyniki i wnioski. Autor stwierdza, że rozwiązania formalne, które czynią film rodzajem eksperymentu psycho-społecznego, ujawniły pewne słabości ww. nurtów współczesnej pedagogiki. Rzeczywistość szkolna, którą rekonstruują twórcy filmu Klasa, nie radzi sobie z dynamicznie zachodzącymi w społeczeństwach przemianami, a jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy jest nie nadążająca za owymi przemianami inteligencja emocjonalna.

Oryginalność/wartość poznawcza podejścia. Nowatorskość w kontekście filmowego opowiadania nie jest celem samym w sobie, a jedynie środkiem do jego osiągnięcia – ujawnienie mechanizmów jakimi rządzi się współczesna szkolna rzeczywistość. Projekt Klasa okazuje się zatem niezwykle cenny zarówno z punktu widzenia pedagogiki, jak i filmoznawstwa.

Biogram autora

Piotr Paweł Pomostowski, Instytut Filmu, Mediów i Sztuk Audiowizualnych Wydział Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu ul. Fredry 10, 61-701 Poznań

Filmoznawca, pedagog i praktykujący muzyk. Adiunkt w Instytucie Filmu Mediów i Sztuk Audiowizualnych UAM. Na poznańskim filmoznawstwie prowadzi zajęcia z przedmiotów: Muzyka klasyczna i kino, Historia Filmu Światowego, Teorie Filmu, Gatunki filmowe i literackie, Historia telewizji oraz Mistrzowie kina. Autor książki Reżyser na ścieżce dźwiękowej. Funkcje muzyki w twórczości filmowej Romana Polańskiego oraz artykułów poświęconych muzyce filmowej, rodzajom i gatunkom filmowym oraz edukacji filmowej.

Bibliografia

1. Barratier, Ch. (2004). Pan od muzyki. Francja, Niemcy, Szwajcaria: Vega film, Banque Populaire Images 4, CP Medien AG.
2. Brennan, I., Falchuk, B. i in. (2009). Glee. USA: Brad Falchuk Teley-Vision, Ryan Murphy Productions, 20th Century Fox Television.
3. Burszta, M. (2008) Ośla ławka demokracji. Pobrane z: http://www.filmweb.pl/reviews/O%C5%9Bla+%C5%82awka+demokracji-7047.
4. Cantent, L. (2008). Klasa. Francja: Haut et Court, France 2 Cinéma, Canal+.
5. Goleman, D. (1997). Inteligencja emocjonalna. tłum. A. Jankowski. Poznań: Media Rodzina.
6. Hendrykowski, M. (1988). Autor jako problem poetyki filmu. Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.
7. Leszczyński, W. (1981). Konopielka. Polska: Zespół Filmowy Perspektywa
8. Marczewski, W. (1978). Zmory. Polska: Zespół Filmowy Tor
9. Melosik, Z. (2007). Teoria i praktyka edukacji wielokulturowej. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
10. Nikitorowicz, J. (2009). Edukacja regionalna i międzykulturowa. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne.
11. Ortega, K. (2006). High School Musical. USA: Salty Pictures, First Street Films.
12. Pasikowski, W. (1996). Słodko-gorzki. Polska: Visa Film International.
13. Raag, I. (2007). Nasza klasa. Estonia: Amrion, Eesti Televisioon (ETV).
14. Rubacha, K. (2009). Metody zbierania danych w badaniach pedagogicznych. W: Z. Kwieciński, B. Śliwerski (red.), Pedagogika. Podręcznik akademicki, t. 1. (ss. 34-57). Warszawa: PWN.
15. Smith, J. N. (1995). Młodzi gniewni. USA: Hollywood Pictures, Don Simpson/Jerry Bruckheimer Films, Via Rosa Productions.
16. Sobol, E., Stankiewicz, A. (2007). Słownik Wyrazów Obcych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
17. Star, D. (1990). Beverly Hills 90210. USA: 90210 Productions, Fair Dinkum Productions, Propaganda Films.
18. Śliwerski, B. (1998). Współczesne teorie i nurty wychowania. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
19. Weir, P. (1989). Stowarzyszenie Umarłych Poetów. USA: Touchstone Pictures, Silver Screen Partners IV, A Steven Haft Production.
20. Zarzecki, L. (2012). Teoretyczne podstawy wychowania. Jelenia Góra: Karkonoska Państwowa Szkoła Wyższa.
Opublikowane
2018-07-23
Jak cytować
[1]
Pomostowski, P. 2018. Film Klasa Laurenta Cantenta w świetle prądów i kierunków współczesnej pedagogiki. Ogrody Nauk i Sztuk. 8, (lip. 2018), 569-578.