Wpływ działalności Scuoli na rozwój artystyczny Wenecji w dobie Quattrocento

  • Agata Anna Piotrowska MISH UW, ul. Prosta 69, 00-838 Warszawa
Słowa kluczowe: malarstwo weneckie, renesans, Carpaccio, Bellini, Scuole, Wenecja

Abstrakt

Cel badań. Celem badania było określenie roli, jaką odegrały Scuole w rozwoju malarstwa weneckiego w XV wieku, a tym samym lepsze zrozumienie i określenie znaczenia uwarunkowań społeczno-religijnych dla rozwoju malarstwa weneckiego.

Metodologia. Przedmiotem badania stały się trzy cykle malarskie pochodzące ze Scuoli weneckich: Cykl legendy św. Urszuli Carpaccia, Cykl legendy Krzyża Świętego Carpaccia i Genilego Belliniego oraz Cykl ze Scuoli di San Giorgio degli Schiavoni Carpaccia (w szczególności zaś obrazy: Cud relikwii Krzyża Świętego na Rialto oraz Wizja św. Augustyna Carpaccia). Zostały one przeanalizowane w kontekście opisanych wcześniej szczegółowo przemian społeczno-religijnych w XV-wiecznej Wenecji, jak również zasad i idei funkcjonowania Scuoli.

Wyniki. Przeprowadzona analiza pozwoliła lepiej dostrzec i zdefiniować rolę specyficznie weneckich organizacji, jakimi były Scuole, w rozwoju malarstwa. Scuole, pozwalające mieszczanom osiągnąć duże znaczenie społeczne, dawały również swego rodzaju możliwość objęcia zbiorowego patronatu nad sztuką i sprzyjały jej rozwojowi poprzez zamawianie dzieł o nowatorskiej tematyce.

Wnioski. Z analizy wynika, że społeczeństwo weneckie zrzeszone w Scuolach, miało ogromny wpływ na rozwój artystyczny własnego miasta, głównie pod względem rozwoju tematycznego malarstwa. Dzięki zamawianiu przedstawień procesji i uroczystości, Scuole sprawiły, że do obrazów wprowadzone zostały tematy świeckie i przedstawienia miasta prekursorskie względem o wiele późniejszych wedut.

Biogram autora

Agata Anna Piotrowska, MISH UW, ul. Prosta 69, 00-838 Warszawa

Studentka historii sztuki i italianistyki na Uniwersytecie Warszawskim (MISH), stypendystka programu Peggy Guggenheim Collection, laureatka konkursu Tłumacze Świata (2017). Interesuje się malarstwem weneckim, brytyjską sztuką XIX wieku i poezją romantyczną.

Bibliografia

1. Bellini, G. (1487).Madonna degli alberetti, Gallerie dell’Accademia, Venezia.
2. Bellini, G. (ok. 1500).Madonna del prato, National Gellery, London.
3. Bellini, G. (1505).Sacra Conversazione, San Zaccaria, Venezia.
4. Bastek, G. (2010). Warsztaty weneckie w drugiej połowie XV i w XVI wieku: Bellini, Giorgione, Tycjan, Tintoretto, Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego.
5. Carpaccio, V. (1490-95). Ciclo della Scuola di Sant’Orsola, Gallerie dell’Accademia, Venezia.
6. Carpaccio, V. (1502-07). Ciclo della Scuola di San Giorgio degli Schiavoni, Scuola San Giorgio degli Schiavoni, Venezia.
7. Carpaccio, V. (1494). La guarigione di un ossesso, Gallerie dell’Accademia, Venezia.
1. Chambers, D. iPullan,B. (2001). Venice: A Documentary History: 1450-1630, Toronto: University of Toronto Press.
2. Malraux, A. (1985). Przemiana bogów: nierzeczywiste, tłum. Joanna Guze, Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza.
3. Metzler, I. (2013). A Social History of Disability in the Middle Ages: Cultural Considerations of Physical Impairment, New York: Routledge.
4. Nicol, D. (1988). Byzantium and Venice: A Study in Diplomatic and Cultural Relations, Cambridge:University Press.
5. Paoletti, J. i Radke, G. (2011) Art in Renaissance Italy, London: Laurence King.
6. Pignatti, T. (1956). La ville de Carpaccio. W: Venise(ss. 29-51). Lausanne: Skira.
7. Rauch, A. (2007). Malarstwo renesansowe w Wenecji i północnych Włoszech. W: R. Toman (red.),Renesans w sztuce włoskiej(ss. 350-416), Potsdam: h.f.ullmann.
8. Sbriziolo, L. (1968).Le confraternite Veneziane di devozione: saggio bibliografico e premesse storiografiche.Quaderni della rivista di storia della chiesa in Italia.
9. Zorzi, A. (2013). La Repubblica del Leone. Storia di Venezia, Milano: Bompiani.
10. Zuffi, S. (1991). Carpaccio, Milano: Mondadori.
Opublikowane
2018-07-23
Jak cytować
[1]
Piotrowska, A. 2018. Wpływ działalności Scuoli na rozwój artystyczny Wenecji w dobie Quattrocento. Ogrody Nauk i Sztuk. 8, (lip. 2018), 551-559.