Wpływ języka rodzimego na przyswajanie języka japońskiego. Krótka refleksja nad kształtowaniem kompetencji językowych oraz socjolingwistycznych Polaków uczących się języka japońskiego

  • Patrycja Agnieszka Duc-Harada Zakład Japonistyki i Sinologii Instytut Orientalistyki Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kolegium Śląskie, Al. Mickiewicza 3, 31-120 Kraków  
Słowa kluczowe: świadomość językowa, świadomość socjolingwistyczna, kompetencje komunikacyjne, interjęzyk, grzeczność językowa

Abstrakt

Cel badań
W niniejszym referacie zostaje omówione zagadnienie świadomości i kompetencji językowej Polaków uczących się języka japońskiego. Głównym celem jest przedstawienie czynników przyśpieszających oraz hamujących proces przyswajania języka japońskiego, przede wszystkim wpływ języka rodzimego, działanie czynników pozajęzykowych na kształtowanie kompetencji komunikacyjnych, a także rola lektora w rozwijaniu zdolności socjolingwistycznych. Wspomnianym rozważaniom towarzyszy refleksja nad potencjalną obecnością interjęzyka w początkowym etapie nauczania języka.

Metoda badań
Główną metodą badawczą jest ankieta przeprowadzona wśród Polaków uczących się języka japońskiego w krakowskim środowisku akademickim oraz w szkołach prywatnych. W badaniu uczestniczyło czterdzieści dziewięć osób pomiędzy dwudziestym, a dwudziestym piątym rokiem życia.

Wyniki badań
Respondenci badania odpowiedzieli na sześć pytań, w których poruszone zostały takie zagadnienia jak: wiedza teoretyczna na temat ogólnych zasad językowych i struktury japońskiego zdania, stosunek studentów do kategorii honoryfikatywności, posługiwanie się różnymi rejestrami językowymi, umiejętność odróżniania japońskiego stylu pisanego od mówionego. Dodatkowo w procesie analizy pięciu procesów fosylizacji dowodzących o obecności języka przejściowego przedstawiono najczęściej popełniane błędy językowe w spontanicznej komunikacji z japońskim odbiorcą.

Wnioski
Analiza wyników ukazuje, iż język rodzimy odgrywa istotną rolę w procesie uczenia się języka japońskiego. Wpływ ten może mieć zarówno charakter pozytywny, jak i negatywny, gdyż z jednej strony większa świadomość językowa wpływa na lepszą orientację w zagadnieniach dotyczących języka docelowego, a z drugiej język rodzimy może być źródłem barier językowych oraz błędów będących wynikiem kalkowania. W niniejszym badaniu podkreśla się również rolę lektora, którego osobowość, doświadczenie oraz metody nauczania nie pozostają bez wpływu na zachowania językowe studentów.

 

Biogram autora

Patrycja Agnieszka Duc-Harada, Zakład Japonistyki i Sinologii Instytut Orientalistyki Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kolegium Śląskie, Al. Mickiewicza 3, 31-120 Kraków  
Patrycja Duc-Harada- doktor nauk humanistycznych, językoznawca. Absolwentka filologii japońskiej (2011 r.) oraz rosyjskiej (2009 r.). Od 2016 roku zatrudniona w Zakładzie Japonistyki i Sinologii Instytutu Orientalistki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prowadzi zajęcia z praktycznej nauki współczesnego języka oraz z piśmiennictwa japońskiego. Stypendystka Japońskiej Fundacji w 2011 roku. W wolnych chwilach przewodnik japońskich wycieczek po Krakowie i okolicach. Wielokrotnie prowadziła badania socjolingwistyczne w Japonii poświęcone różnym aspektom współczesnej japońszczyzny, przede wszystkim związkom języka japońskiego z kulturą i społeczeństwem. Główne zainteresowania naukowe to socjolingwistyka, antropolingwistyka, semantyka i pragmatyka językowa, edukacja językowa oraz kultura języka.

Bibliografia

1. Bugajski, M. (2006). Język w komunikowaniu. Warszawa: Wydawnictwo PWN.
2. Hall, T. E. (1976). Beyond Culture. New York: Garden City, Anchor Press.
3. Hasegawa, Y. (2012). The Routledge Course in Japanese Translation. London: Routledge.
4.Hasegawa, Y. (2014). Japanese: A Linguistic Introduction. Cambridge: Cambridge University Press.
5. Ishiguro, K. (2013). Nihongo wa kūki ga kimeru. Shakai gengogaku nyūmon. [„Atmosfera” determinuje język japoński. Wprowadzenie do socjolingwistyki]. Tokyo: Kōbunsha.
6 Itō, E. (2003). Chūkan gengo goyōron no chōryū [Nurt pragmatyki interjęzyka]. W: E. Itō (Red.), Kotoba no kagaku [Nauka języka] (pp. 87-104.) Nagoya: Nagoya Repository,
7. Marcjanik, M. (2007). Grzeczność w komunikacji językowej. Warszaw: Wydawnictwo PWN.
8. Miller, R. A. (1982). Japan’s Modern Myth: The Language and Beyond. New York: Waetherhill.
9. Piotrowski, A., Ziółkowski, M. (1976). Zróżnicowanie językowe a struktura społeczna. Warszaw: Wydawnictwo PWN.
10. Richards, J. C. (1974). Error Analysis: Perspective on Second Language Acquisition. (Applied Linguistics and Language Study). London: Routledge.
11. Selinker, L. (1972). Interlanguage. International Review of Applied Linguistics in Language Teaching 10:3, 209–241.
12. Shimizu, T. (2009). Chūkan gengo goyōron gairon. [Wprowadzenie do pragmatyki interjęzyka]. Tokyo: Surī Eī Nettowāku.
13. Shō, I. (2011). Nihongo no shōkosei hyōgen. [Wyrażenia ewidencjalności w języku japońskim]. Daigakuin ronbun-shū 8, 34-42.
14. Suzuki, T. (1992). Kotoba to bunka [Język i kultura]. Tokyo: Paper Shinsho.
15 Żurek, A. (2014). Z badań nad interjęzykiem. W: A. Dąbrowska, U. Dobesz (Red.), 40 lat wrocławskiej glottodydaktyki polonistycznej. Teoria i praktyka (pp. 291-301). Wrocław: Oficyna Wydawnicza ATUT.
STRONY INTERNETOWE
Sekiyama, K. Chūkan gengo goyōron e no shōtai. Hito, kotoba, kyōiku no intāfeisu o saguru [Zaproszenie do pragmatyki interjęzyka. Śledząc zależności między człowiekiem, językiem, a edukacją]. Pobrane grudzień 2017 z http://sekky.tripod.com/ylc99.html
Opublikowane
2018-07-23
Jak cytować
[1]
Duc-Harada, P. 2018. Wpływ języka rodzimego na przyswajanie języka japońskiego. Krótka refleksja nad kształtowaniem kompetencji językowych oraz socjolingwistycznych Polaków uczących się języka japońskiego. Ogrody Nauk i Sztuk. 8, (lip. 2018), 491-504.