Rola przestrzeni społecznych metropolii wrocławskiej w funkcjonowaniu bezdomnych kobiet

  • Sylwia Bokuniewicz Sylwia Bokuniewicz Uniwersytet Wrocławski, pl. Uniwersytecki 1, 50-137 Wrocław
Słowa kluczowe: bezdomność, kobiety, stygmatyzacja, przestrzeń społeczna, metropolia

Abstrakt

Cel badań. Celem była eksplanacja przestrzeni społecznych metropolii, w jakich funkcjonują kobiety bezdomne.

Metoda badań. Metodą jest wywiad nieustrukturyzowany, w którym samodzielnie dobiera się grupę badawczą ze względu na posiadane szczególne cechy.

Wyniki badań. Każda z osób badanych była na innym etapie swojego życia, reprezentowały różne etapy bezdomności, posiadały inne doświadczenia. Przyczyny bezdomności kobiet: przemoc bliskich osób, utrata pracy, mieszkania, uzależnienia, załamanie planu życiowego. Wyznaczniki codzienności badanych to m.in. zdobywanie pieniędzy, spotykanie się z innymi bezdomnymi, spożywanie alkoholu. Kobiety bezdomne podlegają stygmatyzacji w wielu przestrzeniach społecznych: instytucjach, parkach, kościołach, centrach handlowych, itd.

Wnioski. Badane kobiety są  interesującą, ze względu na swoją różnorodność, grupą badawczą. Zjawisko bezdomności kobiet jest uwarunkowane wieloma czynnikami. Należy uwrażliwiać społeczeństwo na problem bezdomności, gdyż osobą bezdomną może stać się każdy człowiek.

Biogram autora

Sylwia Bokuniewicz, Sylwia Bokuniewicz Uniwersytet Wrocławski, pl. Uniwersytecki 1, 50-137 Wrocław

Doktorantka na Uniwersytecie Wrocławskim, studentka psychologii na Uniwersytecie SWPS we Wrocławiu. Moje zainteresowania to resocjalizacja, psychologa penitencjarna i sądowa, patologie społeczne oraz hobbystycznie film.

Bibliografia

1. Chwaszcz, J. (2008). Osobowościowe i społeczne wyznaczniki funkcjonowania bezdomnych mężczyzn. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II.
2. Chwaszcz, J., Gałkowska-Jakubik, M. (2009). Osobowość mężczyzn bezdomnych. W: S. Steuden, K. Janowski, Psychospołeczne konteksty doświadczania straty (ss. 165-180). Lublin: Wydawnictwo KUL.
3. Florczak, J. (1990). Bezdomni w Polsce. Działalność Towarzystwa Pomocy im. A. Chmielowskiego. W: J. Kwaśniewski, J. Zamecka, R. Sobiech, Zaradność społeczna (ss. 63-73). Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
4. Giddens, A. (2004). Socjologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
5. Jaździkowski, M. (2000). Syndrom bezdomności. Pismo samopomocy, 64-67.
6. Korzon, A. (2012). Bezdomność jako przejaw bezradności życiowej czy niedostosowania społecznego. W: M. Sekułowicz, M. Oleniacz, Niesamodzielność, Studia z pedagogiki specjalnej (ss. 325-335). Wrocław: Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej.
7. Łukasiewicz, P. (1979). Dialog jako metoda badawcza. Teksty: teoria literatury, krytyka, interpretacja, 5 (47), 105-121.
8. Muras, M. (2006). Pojęcie wykluczenia społecznego. W: J. Czapiński, T. Panek, Diagnoza społeczna 2005. Warunki i jakość życia Polaków (ss. 237-239). Warszawa: Wyższa Szkoła Finansów i Zarządzania.
9. Nachmias, D., Frankfort-Nachmias, C. (2001). Metody badawcze w naukach społecznych. Warszawa: Zysk i S-ka.
10. Oliwa-Ciesielska, M. (2004). Piętno nieprzypisania, Studium o wyizolowaniu społecznym bezdomnych. Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.
11. Pawlik, B. M. (2015). Bezdomność, Modele pracy socjalnej, Wsparcie psychologiczne. Warszawa: DIFIN.
12. Pospiszyl, I. (2010). Patologie społeczne. Warszawa: PWN.
13. Stankiewicz, L. (2002). Zrozumieć bezdomność. Olsztym: UWM.
14. Steuden, S., Szuniewicz, B. i Szydłowska, M. (2003). Poczucie sensu życia u osób bezdomnych. W: L. Dyczewski, Z. Korzeba i T. Kowalewski, Problemy ekonomiczne i społeczne bezrobocia (ss. 145-162). Łomża: Wyższa Szkoła Zarządzania i Przedsiębiorczości im. B. Jańskiego.
Opublikowane
2018-07-22
Jak cytować
[1]
Bokuniewicz, S. 2018. Rola przestrzeni społecznych metropolii wrocławskiej w funkcjonowaniu bezdomnych kobiet. Ogrody Nauk i Sztuk. 8, (lip. 2018), 48-58.