Czy wprowadzana do 2020 roku reforma edukacji języka angielskiego w japońskich szkołach przyniesie efekty w zakresie mówienia? Analiza przyczyn słabej znajomości języka angielskiego wśród Japończyków oraz korelacji przyczyn z wprowadzanymi zmianami

  • Ewelina Turek University of East Anglia, School of Politics, Philosophy, Language and Communication Studies, Norwich Research Park, Norwich NR4 7TJ, Wielka Brytania
Słowa kluczowe: Japonia, edukacja, angielski, reforma

Abstrakt

Cel badań. Celem artykułu jest omówienie głównych przyczyn braku postępów w zakresie mówienia po angielsku uczniów japońskich szkół, co jest uwarunkowane kulturowo
i systemowo, a także skonfrontowanie ich z reformą edukacji języka angielskiego, wprowadzaną w ramach przygotowań do Igrzysk Olimpijskich w Tokio w 2020 roku.

Metodologia. Przedmiotem badania były artykuły naukowe dotyczące popularnej w Japonii gramatyczno-tłumaczeniowej metody nauczania języków obcych, związanego z nią systemu egzaminów wstępnych  na uczelnie wyższe, który wpływa na treść zajęć w jednostkach edukacyjnych, jak również związek kultury kraju z pasywnością uczniów. Następnie przedstawiono główne założenia reformy oraz przeanalizowano je w kontekście przywołanych przeszkód, które ograniczają rozwój umiejętności komunikacyjnych uczniów.

Wyniki i wnioski. Wykazano, że reforma będzie miała pozytywny wpływ na poziom komunikacji werbalnej w języku angielskim uczniów, m.in. dzięki wprowadzeniu lekcji ukierunkowanych na porozumiewanie się oraz doszkalaniu nauczycieli w dziedzinie metodyki nauczanego przedmiotu. Należy zaznaczyć, że reforma w niewystarczający sposób podejmuje problem pasywności uczniów, która wynika z powszechnie preferowanego zachowania na zajęciach szkolnych, a zmiany egzaminów wstępnych mogą okazać się zbyt powierzchowne, aby zmienić sposób nauczania języka w japońskich liceach. Z powodu małej ilości danych związanych z nadal zachodzącym procesem wprowadzania reformy, artykuł stanowi przyczynek do dalszych badań nad edukacją języka angielskiego w Japonii po jej pełnej implementacji.

Biogram autora

Ewelina Turek, University of East Anglia, School of Politics, Philosophy, Language and Communication Studies, Norwich Research Park, Norwich NR4 7TJ, Wielka Brytania

Freelancerka, studiowała japonistykę z translatoryką na Uniwersytecie Wschodniej Anglii. Obszar zainteresowań naukowych: japońska polityka wewnętrzna, polityka zagraniczna Japonii w regionie wschodnioazjatyckim, translatoryka z ukierunkowaniem na literaturę piękną.

Bibliografia

1. Aoki, M. (2017). Japan’s latest English-proficiency scores disappoint. Pobrane z: https://www.japantimes.co.jp/news/2017/04/06/national/japans-latest-english-proficiency-scores-disappoint/#.WhVvh3ndiUl.
2. Australian Government (2015). Japanese Government’s strategy on international education. Pobrane z: https://internationaleducation.gov.au/International-network/japan/countryoverview/Documents/Japanese%20Government%E2%80%99s%20strategy%20on%20international%20education%20April%202015.pdf.
3. Brown, J.D., Yamashita, S.O. (1995). English Language Entrance Examinations at Japanese Universities: What Do We Know About Them? JALT Journal, 17(1), 7-30.
4. Clavel, T. (2013). The year in education: After all the talk, can Japan walk the walk in 2015? Pobrane z: https://www.japantimes.co.jp/community/2014/12/28/issues/the-year-in-education-after-all-the-talk-can-japan-walk-the-walk-in-2015/#.Wfc8aXbdiUk.
5. Cope, T. (2016). The role of non-native high school teachers in Japan in teaching English as a foreign language: Can they help to improve English proficiency levels in Japan? Pobrane z: https://www.researchgate.net/publication/315703629_The_role_of_non-native_high_school_teachers_in_Japan_in_teaching_English_as_a_foreign_language_Can_they_help_to_improve_English_proficiency_levels_in_Japan.
6. EF English Proficiency Index (2017). Japan. Pobrane z: http://www.ef.pl/epi/regions/asia/japan/.
7. Gorsuch, G.J. (1998). Yakudoku EFL Instruction in Two Japanese High School Classrooms: An Exploratory Study. JALT Journal, 20(1), 6-32.
8. Gorsuch, G.J. (2000). EFL Educational Policies and Educational Cultures: Influences on Teachers' Approval of Communicative Activities. TESOL Quarterly, 34(4), 675-710.
9. Henrichsen, L.E. (1989). Diffusion of Innovations in English Language Teaching: The ELEC Effort in Japan, 1956-1968. Nowy Jork: Greenwood Press.
10. Hino, N. (1988). Yakudoku: Japan’s Dominant Tradition in Foreign Language Learning. JALT Journal, 10(1), 45-55.
11. Howatt, A. (1984). A History of English Language Teaching. Oxford: Oxford University Press.
12. ICEF Monitor (2014). Japanese education reforms to further prepare students for globalised world. Pobrane z: http://monitor.icef.com/2014/02/japanese-education-reforms-to-further-prepare-students-for-globalised-world/.
13. Jannuzi, C. (1998). A Reaction to Gorsuch's “Yakudoku EFL Instruction in Two Japanese High School Classrooms”: Yakudoku, Grammar Translation, or Reading Methods? JALT Journal, 20(2), 86-88.
14. JET Programme (2017). Introduction. Pobrane z: http://jetprogramme.org/en/about-jet/.
15. Kakuchi, S. (2013). Reform of university entrance exam sparks debate. Pobrane z: http://www.universityworldnews.com/article.php?story=20130913114950164.
16. Kameda, M. (2013). English to get 2020 push but teachers not on same page. Pobrane z: https://www.japantimes.co.jp/news/2013/12/31/national/english-to-get-2020-push-but-teachers-not-on-same-page/#.Wfc8bnbdiUk.
17. Kikuchi, K. (2006). Revisiting English Entrance Examinations at Japanese Universities after a Decade. JALT Journal, 28(1), 77-96.
18. Kikuchi, K., Browne, C. (2009). English Educational Policy for High Schools in Japan: Ideals vs. Reality. RELC journal, 40(2), 172-191.
19. Kitao, K., Kitao, S.K. (1995). English Teaching: Theory, Research and Practice. Tokio: Eichosha.
20. Koike, I. (1985). General Survey of English Language Teaching at Colleges and Universities in Japan: Students' View. Tokio: Kcio Gijuku Daigaku.
21. Lohr, S. (2008). From Japan’s Slump in 1990s, Lessons for U.S. Pobrane z: http://www.nytimes.com/2008/02/09/business/worldbusiness/09japan.html.
22. Matsuura, H., Chiba, R., Hilderbrandt, P. (2001). Beliefs about learning and teaching communicative English in Japan. JALT Journal, 23(1), 67-82.
23. Mccrostie, J. (2017a). As Japan’s JET Programme hits its 30s, the jury’s still out. Pobrane z: https://www.japantimes.co.jp/community/2017/05/03/issues/japans-jet-programme-hits-30s-jurys-still/#.WiaKCnndiUk.
24. Mccrostie, J. (2017b). Spoken English tests among entrance exam reforms Japan’s students will face in 2020. Pobrane z: https://www.japantimes.co.jp/community/2017/07/05/issues/spoken-english-tests-among-entrance-exam-reforms-japans-students-will-face-2020/#.WjOqJHndiUk.
25. MEXT (2013). Nihonjin no Kaigai Riyuugaku Joukyou. Pobrane z: http://www.mext.go.jp/b_menu/houdou/25/02/__icsFiles/afieldfile/2013/02/08/1330698_01.pdf.
26. MEXT (2014). Japan Vision 2020~Intensive Discussion on a Future Vision of Japan (Summary). Pobrane z: http://www.mext.go.jp/en/news/topics/detail/__icsFiles/afieldfile/2014/03/27/1345958.pdf.
27. MEXT (2017). English Education Reform Plan corresponding to Globalization. Pobrane z: http://www.mext.go.jp/en/news/topics/detail/__icsFiles/afieldfile/2014/01/23/1343591_1.pdf.
28. Naito, A. (2001) Ijime no shakai riron [Teoria zastraszającego społeczeństwa]. Tokyo: Kashiwa-shobo.
29. Nassarine, A. (2010). An Admirable Culture of Shame. Pobrane z: http://www.nytimes.com/2010/06/08/opinion/08iht-edazimi.html.
30. Nishino, T. (2008). Japanese Secondary School Teachers' Beliefs and Practices Regarding Communicative Language Teaching: An Exploratory Survey. JALT Journal, 30(1), 27-50.
31. Nishino, T., Watanabe, M. (2008). Communication‐Oriented Policies Versus Classroom Realities In Japan. TESOL Quarterly, 42(1), 133-138.
32. Sugiyama, S. (2013). Bunpou Yakudoku wa hontouni „tsukaenai”noka [Czy metoda yakudoku jest naprawdę „nieużyteczna”?]. Studies in English linguistics and literature, 23, 105-128.
33. Tada, M. (2016). Recent Reform to the English Education System in Japan. Pobrane z: http://repository.ul.hirosaki-u.ac.jp/dspace/bitstream/10129/5828/1/21SeikiForum_11_21.pdf.
34. Taguchi, N. (2005). The Communicative Approach In Japanese Secondary Schools: Teachers’ Perceptions and Practice. The Language Teacher, 29(3), 3-12.
35. Terauchi, H. (2017). English education at universities in Japan. An overview and some current trends. W: Park, E.S., Spolsky, B. (red.), English Education at the Tertiary Level in Asia: From Policy to Practice (ss. 65-83). Londyn: Routledge.
36. Tobitate (2017). About Tobitate! (Leap for Tomorrow) Study Abroad Initiative. Pobrane z: http://www.tobitate.mext.go.jp/about/english.html.
37. Yoneyama, S. (2012). The Japanese High School: Silence and Resistance. Londyn-Nowy Jork: Routledge.
38. Yoneyama, S., Naito, A. (2003). Problems With The Paradigm: The School As A Factor In Understanding Bullying (With Special Reference To Japan). British Journal of Sociology of Education, 24(3), 315-330.
Opublikowane
2018-07-23
Jak cytować
[1]
Turek, E. 2018. Czy wprowadzana do 2020 roku reforma edukacji języka angielskiego w japońskich szkołach przyniesie efekty w zakresie mówienia? Analiza przyczyn słabej znajomości języka angielskiego wśród Japończyków oraz korelacji przyczyn z wprowadzanymi zmianami. Ogrody Nauk i Sztuk. 8, (lip. 2018), 180-191.
Dział
TRANSGRESJA