Proces doradczy w zakresie odzyskania satysfakcji zawodowej. Studium przypadku

  • Magda Wieteska Uniwersytet Wrocławski Ul. Dawida 1, 50-527 Wrocław
Słowa kluczowe: proces doradczy, satysfakcja zawodowa, rozwój zawodowy, kariera

Abstrakt

Cel badań. Celem badania było rozpoznanie zjawiska obniżenia poczucia satysfakcji zawodowej oraz stworzenie programu pomocy diagnostycznej.

Metodologia. Zastosowałam studium przypadku. Osobą badaną była 40-letnia kobieta skarżąca się na spadek satysfakcji zawodowej. W badaniu oparłam się na podejściu zawartym w teorii rozwoju zawodowego Donalda E. Supera. W procesie doradczym posłużyłam się fazami rozmowy doradczej według Maryline Augier. W procesie doradztwa uwzględniłam proces diagnozy, program pomocy diagnostycznej poprzez dobór odpowiednich narzędzi dostosowanych do sytuacji klientki oraz propozycje wsparcia i pomocy.

Wyniki. Przeprowadzony proces doradczy okazał się zgodny z zaplanowanym. Realizowane cele badana uznała za zgodne z celami wypracowanymi podczas procesu. Efektem wdrożenia programu pomocy diagnostycznej stało się uzyskanie przez osobę badaną świadomości w zakresie planowania i rozwoju kariery zawodowej.

Wnioski. Teoria rozwoju zawodowego Donalda E. Supera, według której jest to proces przebiegający w czasie i w ramach ogólnego rozwoju człowieka, charakteryzujący się tendencją wzrostową i zmianą zdolności do określonych rodzajów zachowania zawodowego, wpisuje się w aktualne potrzeby i dążenia ludzi pracujących zawodowo. Wyjaśnia też korelację pomiędzy satysfakcją z życia a wykonywaną pracą.

Biogram autora

Magda Wieteska, Uniwersytet Wrocławski Ul. Dawida 1, 50-527 Wrocław

Magister pedagogiki i andragogiki, doktorantka Uniwersytetu Wrocławskiego. Ukończyła pedagogikę na Uniwersytecie Wrocławskim, specjalność: edukacja dorosłych i marketing społeczny; coaching i doradztwo zawodowe. Jest dziennikarką, pisarką, instruktorką warsztatów literacko-dziennikarskich. Zainteresowania naukowe: edukacja dorosłych, gerontologia, silver marketing, podejście (auto)biograficzne w edukacji dorosłych 

 

 

Bibliografia

[1] Augier, M. (1999). Rozmowa doradcza w Urzędzie Pracy. W: M.T. Ho-Kim, J.F. Marti, Metoda edukacyjna. Dossier metodologiczne (ss. 39-48). Warszawa: Krajowy Urząd Pracy.
[2] Bajcar, B., Borkowska, A., Czerw, A., Gąsiorowska, A., Nosal, C.S. (2006). Psychologia preferencji i zainteresowań zawodowych. Przegląd teorii i metod. Warszawa: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.
[3] Bańka, A. (2016). Psychologiczne doradztwo karier. Poznań: Stowarzyszenie Psychologia i Architektura.
[4] Czarnecki, K. (1981). Ukierunkowanie zawodowe człowieka. Katowice: Uniwersytet Śląski.
[5] Grzegorczyk, W. (2015). Studium przypadku jako metoda badawcza i dydaktyczna w naukach o zarządzaniu. W: W. Grzegorczyk, Wybrane problemy zarządzania i finansów (ss. 9-16). Studia przypadków. Łódź: Uniwersytet Łódzki
[6] Jagiełło, W. (2000). Przygotowanie fizyczne młodego sportowca. Warszawa: Centralny Ośrodek Sportu.
[7] Jarosz, E., Wysocka, E., Diagnoza psychopedagogiczna. Podstawowe problemy i rozwiązania. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.
[8] Kasprzyk, D. (2012). Kim jesteś, regionalisto? Sylwetki, opinie, diagnozy. Łódź: Uniwersytet Łódzki.
[9] Kierska, M. (2015). Psychospołeczne zagrożenia zawodowe w środowisku funkcjonariuszy Służby Więziennej. Ogrody Nauk i Sztuk, 5, 373-382.
[10] Królikowska-Grzelak, M. (2016). Budowanie pozytywnej samooceny i poczucia własnej wartości ucznia. Pobrano z: http://ppp3.pl/wp-content/uploads/2013/06/Budowanie-pozytywnej-samooceny-Magdalena-Kr%C3%B3likowska-Grzelak.pdf.
[11] Lamb, R. (1998). Poradnictwo zawodowe w zarysie. Warszawa: Krajowy Urząd Pracy.
[12] Minta, J. (2014). Oblicza współczesnych karier w perspektywie poradoznawczej. Dyskursy młodych andragogów, 15, 113-127.
[13] Pietryga, S. (2016). Źródła aktywności człowieka. Pobrano z: http://www.edukacja.edux.pl/p-19409-zrodla-aktywnosci-czlowieka.php.
[14] Raynor, J.O., Entin, E.E. (1982). Motivation, Career striving, and Aging. New York: Hemisphere Pub. Co.
[15] Rzycka, O. (2010). Niezwykła moc zadawania pytań w zarządzaniu ludźmi. Warszawa: Wolters Kluwer.
[16] Suchar, M. (2010). Modele karier: przewidywanie kolejnego kroku, Warszawa: C.H. BECK.
[17] Super, D.E. (1994). A life span, life-space perspective on convergence. W: M.L. Savickas, W.W. Lent, Convergence in career development theories: Implication for science and practice (pp. 63-76). Palo Alto: Consulting Psychologists Press.
[18] Super, D.E. (1976). Career Education and the Meanings of Work. Monographs on Career Education. Washington: U. S. Government Printing Office.
[19] Wach-Kąkolewicz, A. (2008). Rozwój zawodowy – motywy podejmowania aktywności uczenia się. E-mentor, 4 (26). Pobrano z: http://www.e-mentor.edu.pl/artykul/index/numer/26/id/577.
[20] Wielka Encyklopedia Powszechna (1964). Warszawa: PWN.
[21] Wojtasik, B. (2011). Podstawy poradnictwa kariery. Warszawa: Krajowy Ośrodek Wspierania Edukacji Zawodowej i Ustawicznej.
Opublikowane
2018-07-23
Jak cytować
[1]
Wieteska, M. 2018. Proces doradczy w zakresie odzyskania satysfakcji zawodowej. Studium przypadku. Ogrody Nauk i Sztuk. 8, (lip. 2018), 159-168.
Dział
TRANSGRESJA